ورزشهای رزمی، از دیرباز تا کنون همیشه وجود داشتهاند و مردم هم مشتاقانه به یادگیری و تمرین این نوع ورزشها میپرداختند. جالب است بدانید که بیش از 190 نوع مختلف ورزش رزمی در دنیا وجود دارد. بسیاری از این ورزشها، امروزه به همان شکل سنتی خود باقی ماندهاند، در حالی که بسیاری دیگر، به تدریج رشد کرده و توسعه یافتند و در طول زمان، بسیار تغییر کردند. افراد، هنرهای رزمی را، نه تنها با هدف شکست دشمنان، بلکه به منظور تقویت آرامش و تمرکز درونی خود فرا میگیرند. اگر به هنرهای رزمی علاقه دارید و به دنبال انتخاب رشتهی رزمی مناسب خود هستید، با ما همراه باشید تا محبوبترینها را به شما معرفی کنیم. 1. تکواندو تکواندو عِلمیترین و اصولیترین هنر رزمی سنتی کشور کُره است. نام این ورزش از سه قسمتِ «تِ»، «کُوان» و «دو» تشکیل شده که به معنای «پریدن و شکستن اجسام با دست و پا است»، با این حال، مشخصه اصلی ورزش تکواندو ضربات متنوع پا است. این رشته ورزشی، 600 سال پس از میلاد مسیح و در دربار سلطنتی کُره معرفی شد و همچنین در سیستم جنگهای قبیلهای آن دوران هم استفاده میشد. اما تکواندو مُدرنی که ما امروزه آن را میشناسیم، در سال 1940 میلادی متولد شد. تکواندو به بخشها مختلفی از جمله کیوروگی (مبارزه)، پومسه (حرکات نمایشی) و هامبادانگ (شکستن اجسام) تقسیم میشود. این ورزش، تکنیکهای فوقالعاده و سبکهای مختلف و عالیِ ضربهزنی با پا را به دنیای مبارزات معرفی کرد. ضربات پا در تکواندو، به تکنیکهای سرگرمکننده و پُر زرقوبرقی تبدیل شدند و آن دسته از مبارزانی که در فریب دادنِ حریف خود حرفهای بودند، از این تکنیکها استفاده میکردند. 2. کونگفو کونگفو یک هنر رزمی چینی بوده و در اصل، به منظور پاکسازی ذهن و بدن طراحی شده بود. کلمه «کونگ» در زبان چینی به معنی «کار» و کلمه «فو» به معنی «انسان» میباشد. معبد شائولین، زادگاه اصلی کونگفو است. در این مکان راهبان، هم به منظور پرورش روشنگری و ذهنآگاهی و هم برای دفاع از خود و سلامتی ذهن و جسم، به تمرین هنرهای رزمی میپرداختند. کونگفو سبکها و شاخههای مختلفی دارد. شائولین، تایچی، وینگچون و چیزهای دیگر، همگی سبکهای مختلف کونگفو هستند. در کونگفو، ضروری است که شما به هدف، با سرعت و شدت بالا ضربه وارد کنید. شما باید قدرت خود را با سرعت ترکیب کنید تا بتوانید دشمنان خود را به راحتی شکست دهید. 3. جودو این ورزش، نوعی هنر رزمی، به سبک دفاع شخصی است که نیاز به نظم ذهنی و قدرت بدنی بالایی دارد. جودو در سال 1882 میلادی و در کشور ژاپن تأسیس شد و امروزه به عنوان یک ورزش محبوبِ المپیکی شناخته میشود. جودو در زبان ژاپنی به معنای «شیوه آرام و راه و روش ملایم و ظریف» است. این ورزش نیز دارای سبکهای مختلفی است. در تمام سبکهای جودو، از بر هم زدن تعادل، قفل کردن مفاصل، خفه کردن و گیر و پرتابهای مختلف برای شکست دادن حریفان و خنثی سازی حملات آنها استفاده میکنند. 4. کاراته کاراته یکی دیگر از انواع هنرهای رزمی است. کلمه «کارا» به معنی «هنر جنگیدن» و کلمه «تِه» به معنای «دستان خالی» است، بنابراین این ورزش، یک سیستم مبارزهای دفاع شخصی و بدون سلاح محسوب میشود که بر روی نقاط ضعف بدن مهاجم تمرکز کرده و برای شکست آن، از ضربات پا و دست مختلفی استفاده میشود. کاراته در ابتدا در سال 1900 میلادی در کشور ژاپن و تحت تأثیر هنرهای رزمی چینی به وجود آمد و در دهه 1950 میلادی در سراسر جهان گسترش یافت. سبکهای شیتوریو، شوتوکان، وادوریو، گوجوریو و کیوکوشین، همگی از سبکهای مختلف کاراته هستند. هر کدام از این سبکها، جنبههای مختلف این ورزش مانند کاتا یا حالتهای مختلف مبارزه را به نمایش میگذارند. 5. مویتای مویتای یک هنر رزمی بسیار خشن است که اساس آن ضربات سهمگین دست، پا، ساق، آرنج و زانو میباشد. «موی» به معنی «مبارزه» و «تای» به معنی «تایلندی» است، اما امروزه به آن بوکس تایلندی نیز میگویند. مویتای از هزاران سال پیش در کشور تایلند وجود داشته و به عنوان روشی برای دفاع از خود در برابر تهدیدات خارجی استفاده میشده. در مبارزاتِ مویتای، باید از هشت قسمت بدن خود (آرنجها، زانوها، پاها و دستان) استفاده کنید تا بتوانید ضرباتی بسیار قوی و سهمگین به حریف وارد کنید و او را از هوش برده یا به اصطلاح ناک اوت کنید. طنابپیچ کردن دستها هم، یکی از رسومات اولیه مسابقات مویتای است. 6. نینجوتسو نینجوتسو یک هنر رزمی ژاپنی است که در لغت به معنای «هنر پنهانی جنگیدن و استفاده از تاکتیکها و استراتژیهای جنگهای نامتعارف و چریکی و تکنیکهای رزمی مخفیانه است». اصول این ورزش و اجرای درست تکنیکها نیاز به سرعت، قدرت، تعادل، تمرکز و تنظیم زمان تنفس و کنترل آن دارد. در کشور ژاپن، به کسانی که سبک نینجوتسو را فرا میگیرند، به اصطلاح «نینجا» گفته میشود. استفاده از شمشیر کاتانا، تیغهای پرتابی یا شوریکِن و لباس تمام مشکی، از مشخصههای بارز این سبک از هنرهای رزمی است. 7. کاپوئِرا کاپوئرا یکی از ورزشهای رزمی ناشناخته ولی جذاب کشور برزیل است. گفته میشود که در قرن 16، یادگیری هنرهای رزمی در کشور برزیل ممنوع بوده و به همین منظور، افراد از رقص و حرکات خاصِ نمایشی، برای یادگیری ورزشهای مبارزهای استفاده میکردند. آنها به نوعی حرکات رزمی خود را با رقصها و حرکات موزون تلفیق میکردند تا سربازان حکومتی به آنها شک نکنند. کاپوئرا بعدها، به عنوان یک ورزش رزمی مرسوم در کشور برزیل به ثبت رسید. این ورزش تلفیقی از قدرت، تعادل، حرکات موزون و آکروباتیک است که به همراه موسیقی زیبای آمریکای جنوبی اجرا میشود. رقصِ پای معروفِ کاپوئرا، "گینگا" نام دارد که با جستوخیزِ فرد به طرفین همراه است. معمولاً در این ورزش حملهها بیشتر با ضربات پا انجام شده و حرکات چرخشی یا جارو کردن پا و ضربههای زانو بسیار مرسوم هستند. ورزشهای رزمی، به خصوص آن دسته که دفاع شخصی به حساب میآیند سالیان زیادی است که مورد توجه مردم قرار دارند. در این متن تعدادی از ورزشهای رزمی محبوب جهان را به شما معرفی کردیم. امیدواریم این مطالب برای شما مفید بوده باشد.