شاید تا به حال برایتان سوال شده باشد که فرق بین یک «روانشناس» و «رواندرمانگر» در چیست. بیشتر مردم این اصطلاحات را با یکدیگر اشتباه میگیرند و از آنها به صورت غلط در مکالمههای خود استفاده میکنند. در ادامه این مقاله، ما سعی میکنیم به تفاوت این دو و نقشها و وظایفشان اشاره کنیم. تعریف روانشناس به زبان ساده، روانشناس یک شخص حرفهای است که در مطالعه ذهن و رفتار افراد تخصص دارد. روانشناسها در درک نحوه تفکر، احساس و رفتار افراد نیز خبره هستند. به طور معمول یک روانشناس، دارای مدرک روانشناسی، دکترا و یا مجوز فعالیت توسط یک موسسه دولتی است. بخش قابلتوجهی از کار یک روانشناس، شامل انجام تحقیقات، انجام ارزیابیهای روانشناختی و درمان است. آنها اغلب دانش خود را در بخشهای مختلفی از جمله آموزش، بهداشت، تجارت و حتی ورزش به کار میبرند. همچنین لازم به ذکر است که این اشخاص حرفهای، در شاخههای مختلفی از جمله روانشناسی بالینی، روانشناسی شناختی، روانشناسی رشد، روانشناسی پزشکی قانونی و غیره نیز فعالیت دارند. حوزههای تخصصی، بسیار متفاوت هستند و طیف وسیعی از خدمات را ارائه میدهند. تعریف رواندرمانگر بر خلاف روانشناسان، رواندرمانگران میتوانند از زمینههای تحصیلی مختلفی برخوردار باشند. آنها میتوانند روانشناس، مددکار اجتماعی، مشاور یا روانپزشک باشند. اصطلاح رواندرمانگر، عنوانی فراگیر برای متخصصانی است که آموزش دیدهاند تا با استفاده از یک رویکرد درمانی خاص، افرادی که در مورد سلامت روانشان دچار مشکل هستند را درمان کنند. رواندرمانی، همچنین به عنوان "گفتگودرمانی" نیز شناخته میشود و طرز کار آن، درمان به وسیله گفتوگو کردن است. هدف اصلی آن، کمک به افراد، برای درک و هدایت احساسات، افکار و رفتارهایی است که به رفع چالشها در زندگی آنها کمک میکند. رواندرمانگران از چندین تکنیک و درمان مختلف استفاده میکنند. این تکنیکها شامل: درمان شناختی-رفتاری (CBT)، رفتار درمانیِ دیالِکتیکی (DBT)، درمان انسانگرایانه و غیره میباشند. هر یک از این رویکردهای درمانی، جنبههای مختلفی از بهزیستی روانی را هدف قرار میدهند. تفاوت در مهارتها و تحصیلات مهارتها و تحصیلات یک روانشناس و یک رواندرمانگر، میتوانند به طور قابلتوجهی متفاوت باشند. به عنوان مثال، یک روانشناس معمولاً، یک روش دقیقتر و تخصصیتر را پیش میگیرد. روانشناسان برای درمان، معمولاً به دکترای روانشناسی نیاز دارند که کسب آن ممکن است 5 تا 7 سال بعد از مدرک لیسانس طول بکشد. فعالیتهایی که آنها باید در دوران تحصیلی خود انجام دهند، اغلب شامل تحقیق، آموزشهای بالینی و کارآموزیهای تحت نظارت است. از سوی دیگر، رواندرمانگران میتوانند از زمینههای تحصیلی مختلفی برخوردار باشند. آنها ممکن است دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشته مددکاری اجتماعی، روانشناسی یا روانپزشکی با مدرک پزشکی نیز باشند. آموزشهای آنها معمولاً بر تسلط بر تکنیکهای درمانی خاص متمرکز است. تفاوتها در رویکرد به سلامت روان رویکردهای درمان بین روانشناسان و رواندرمانگران متفاوت است. در حالی که درمانهای مربوط به سلامت روان جزئی از حرفه آنها است، تکنیکها و رویکردهای تخصصی آنها ممکن است متفاوت باشد. یک روانشناس اغلب از ترکیبی از درمانشناسی و تستهای روانشناسی برای تشخیص و درمان بیماریهای روانی استفاده میکند. آنها همچنین ممکن است رویکردی مبنی بر تحقیق بیشتر برای درک الگوهای رفتاری، فرآیندهای فکری و پاسخهای احساسی پیش بگیرند. برعکس، یک رواندرمانگر بیشتر از طریق گفتگو درمانی، کار خود را انجام میدهد. آنها به افراد کمک میکنند تا احساسات و افکار خود را کشف کرده و خودشان برای رفع مشکلات سلامت روان خود تلاش کنند. نقش آنها بیشتر در مورد تسهیل درک خود و ایجاد تغییر از طریق مبادلات کلامی است. حوزههای مختلف تخصصی حوزه دیگری که روانشناسان و رواندرمانگران در آن با هم تفاوت دارند، رشتههای تحصیلی تخصصی آنهاست. این تخصصها، به آنها اجازه میدهد تا طیف متنوعی از نیازهای سلامت روان را برآورده کنند. به عنوان مثال، یک روانشناس بالینی ممکن است در اختلالات سلامت روان از جمله اضطراب، افسردگی و اختلالات خوردن تخصص داشته باشد و ممکن است از اشکال خاصی از درمان مانند (رفتار درمانی شناختی) CBT استفاده کند. از سوی دیگر، یک روانشناسِ مشاور ممکن است بیشتر بر روی مسائل مختلف زندگی مانند تغییر شغل، غم و اندوه و مدیریت استرس تمرکز داشته باشد. در مورد رواندرمانگران نیز، تخصص آنها اغلب با رویکردِ درمانی که استفاده میکنند همسو میشود. به عنوان مثال، یک رواندرمانگر ممکن است در رواندرمانی پویشی تخصص داشته باشد و به افراد کمک کند تا به وسیله ضمیر ناخودآگاه خود، به درمان آسیبهای گذشته برسند. در انتها، روانشناس با مطالعه ذهن و افکار افراد، انجام تحقیقات و استفاده از نتایج، سعی در کمک به آنها دارد. در حالی که رواندرمانگر از گفتگودرمانی استفاده کرده و به افراد کمک میکند تا چالشهای زندگی خود را خودشان حل کنند.