کیمونو (kimono)، لباسی است که مردان و زنان ژاپنی از دوره هاکوهو (645–710 میلادی) تا به امروز میپوشند. کیمونوی اصلی، برگرفته از یک روپوش چینی به نام پائو است. پائو، یک لباس یقههفتِ بلند است، که تا مچ پا طول داشته و دارای آستینهای بلند و گشادی است؛ هیچ دکمهای نداشته و به سمت چپ و راست روی سینه میچرخد و با یک کمربند پهن معروف به obi، روی کمر محکم میشود. عکس زیر، مربوط به یک کیمونو است که در دوره اِدو (1603-1867 میلادی) در ژاپن مرسوم بود و هماکنون در موزه ویکتوریا و آلبرت در لندن قرار دارد. کیمونوی آستین کوتاه یا به اصطلاح kosode که توسط زنان به عنوان لباسِ بیرونی پوشیده میشد، در دوره شوگونات آشیکاگا که به دوره موروماچی (1338-1573 میلادی) نیز معروف است، معرفی شد و بسیار مورد توجه همگان قرار گرفت. همانطور که دیدیم، کیمونو منشأ ژاپنی ندارد، اما زیبایی عالی آن را میتوان به طراحان ژاپنی قرن 17 و 18 نسبت داد که با سبکهای تزیینی و طرحهای زیبا، کیمونو را به یکی از نفیسترین و جذابترین لباسهای جهان تبدیل کردند.