ساری، لباس بیرونی اصلی زنان کشورهایی مانند هند، بنگلادش، سریلانکا، نپال و پاکستان بوده که متشکل از یک تکه پارچه ابریشمی یا پنبهای، با رنگهای روشن و اغلب سوزندوزی شده است که پنج تا هفت بار آن را به دور بدن میپیچند و انتهای آن را از روی سرشانه آویزان میکنند یا روی سر بهعنوان پوشش سر قرار میدهند. در سالهای اخیر از پارچههای متشکل از مواد مصنوعی نیز در ساخت ساری استفاده شده است. ساریهای ابریشمی بُنارِسی، یکی از پرطرفدارترین انواع ساری بوده و گزینهای مناسب برای مراسمهای رسمی مانند عروسی است. این نوع ساریها به دلیل طرحهای پیچیده خود که اغلب دارای نقشونگارهای طلایی و نقرهای و نقوش سنتی هندی هستند، شناخته میشوند. تغییرات ساری از گذشته تا کنون مجسمهها و نقشهای برجسته مربوط به قرن دوم قبل از میلاد، مردان و زنانی را با بالاتنههای بدون لباس نشان میدهند که ساری را به دور باسن و بین پاهای خود پیچیدهاند. تا قرن دوازدهم میلادی، زمانی که مسلمانان، شمال و مرکز هند را فتح کردند و اصرار داشتند که بدن را بپوشانند، تغییر عمدهای در لباسها رخ نداد. زنان هندو ساری را روی یک بلوز کوتاه و یک زیرپوش میپوشیدند که تا شده و در داخل دامن ساری برده میشد. پس ساری، به شکل و شمایل امروزی خود؛ از قرن دوازدهم و با فتح هند توسط مسلمانان ایجاد و نیمتنه به ساری بانوان اضافه شد. زنان هندو از چه سنی ساری میپوشند؟ اکثر خانمها از سن 16 تا 18 سالگی ساری پوشیدن را شروع میکنند. دختران برای پوشیدن ساری نیازی نیست که حتماً متاهل باشند. تأثیر ساری در ایجاد اشتغال اگرچه آمار دقیقی در دست نیست اما وزارت صنایع دستی هند تخمین میزند که حدود 11 میلیون از هنرمندان هنرهای دستی هند، مشغول به تولید، سوزندوزی، میلدوزی و طلاکاری پارچههای ساری هستند. پس میتوان گفت این پوشش تأثیر بسزایی در ایجاد اشتغال در بین مردم دارد. در سال 2021، ارزش بازار ساری، بلوز و زیرپوش، به 288 میلیارد روپیه در هند رسید. در حالی که، مقدار فروش لِهِنگا، لباسهای هندی و لباسهای مجلسی و سایر لباسها، در همان سال 97 میلیارد روپیه بود. ساری یک پوشش سنتی و در عین حال بسیار زیبا است که امروزه هم طرفداران زیادی دارد. در این متن اطلاعاتی کلی در ارتباط با این لباس جذاب را در اختیار شما قرار دهیم.